ΗΠΑ: «Απαρτχάιντ» στο Ντιτρόιτ… και για το νερό
Guernica Street
Tuesday, June 24th, 2014
Share Button

Κατά το σύνηθες τα Ηνωμένα Έθνη παρεμβαίνουν για την επίλυση μίας κρίσης «έλλειψης νερού» σε περιοχές εντελώς υποβαθμισμένες και πάμπτωχες στην Ασία, στην Αφρική και πιο σπάνια στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική. Αυτή τη φορά καλούνται να παρέμβουν στο Ντιτρόιτ, την πρωτεύουσα της πολιτείας του Μίσιγκαν. Όμως, οι διαφορές μεταξύ του Ντιτρόιτ, της πάλαι πότε καρδιάς της αμερικανικής βιομηχανίας και του αμερικανικού καπιταλισμού, και μίας «τριτοκοσμικής» πόλης, έχουν εκλείψει εδώ και χρόνια.

Η τύχη της πόλης και των κατοίκων κρίθηκε οριστικά, όταν το Ντιτρόιτ πτώχευσε και επισήμως πέρσι. Τώρα πλέον οι κάτοικοι για την «εξυγίανση» της οικονομίας της πόλης, στερούνται ακόμη και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως είναι το πόσιμο νερό. Ακριβώς γι’ αυτό δεκάδες οργανώσεις, και από τον Καναδά, απευθύνθηκαν στον ΟΗΕ να παρέμβει ώστε να επιλύσει την «ανθρωπιστική κρίση»… καλούν επίσης «την πολιτεία του Μίσιγκαν και την αμερικανική κυβέρνηση να σεβαστούν το ανθρώπινο δικαίωμα στην πρόσβαση στο σύστημα ύδρευσης και αποχέτευσης» και απαιτούν να σταματήσουν άμεσα οι διακοπές παροχής νερού, την αποκατάσταση των υπηρεσιών σε όσους έχουν υποστεί τις διακοπές και το νερό να γίνει αγαθό προσβάσιμο και οικονομικά ανεκτό.

Οι δραματικές εξελίξεις για τους «φτωχούς» του Ντιτρόιτ είχαν ουσιαστικά προαναγγελθεί από τη στιγμή που με ένα πραξικόπημα ο κυβερνήτης της πολιτείας Ρικ Σνάιντερ διόρισε ως «αντιβασιλέα», επισήμως Μάνατζερ Εκτάκτου Ανάγκης-EMF του Ντιτρόιτ, τον Κέβιν Ορ και συνάμα κατέθεσε αίτημα για την υπαγωγή του δήμου του Ντιτρόιτ στο άρθρο 9 του Πτωχευτικού Κώδικα των ΗΠΑ και για εξωδικαστική αναδιάρθρωση του χρέους της πόλης. Κατά τους Σνάιντερ και Ορ η «εξωδικαστική αναδιάρθρωση» δεν ήταν τίποτα περισσότερο από το συνδυασμό των αθρόων περικοπών των δημοσίων υπηρεσιών, των συντάξεων και αποδοχών και φυσικά εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων της πόλης. Το Ντιτρόιτ είναι από τις λίγες αμερικανικές πόλεις που ο δήμος έχει ακόμη στην ιδιοκτησία του την εταιρεία ύδρευσης και αποχέτευσης, την Detroit Water and Sewerage Department- (DWSD).  Μεγάλο δέλεαρ… το οποίο βγαίνει στο σφυρί οσονούπω, όπως καταγγέλλουν οι οργανώσεις που κατέφυγαν στον ΟΗΕ.

Μέχρι να εκποιηθεί η DWSD, ο «αντιβασιλέας» Κέβιν Ορ, διέταξε την «τακτοποίηση» των λογαριασμών και τον περασμένο Μάρτιο, η DWSD ανακοίνωσε πρόγραμμα διακοπής των υπηρεσιών της για ληξιπρόθεσμες και καθυστερημένες οφειλές. Κατά την Μέρι Γκράντ, ερευνήτρια της οργάνωσης «Food & WaterWatch», το πρόγραμμα διακοπής αποτελεί τον προάγγελο της ιδιωτικοποίησης, καθώς η εκκαθάριση των «χρεών», την καθιστά πιο δελεαστική πρόταση για τους επενδυτές.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει διακοπές παροχής σε 1.500 έως 3.000 νοικοκυριά την εβδομάδα, εάν δεν εξοφλούνταν οι λογαριασμοί. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της DSWD, περισσότερο από 80.000 νοικοκυριά, σε ένα πληθυσμό 680.000, είχαν ληξιπρόθεσμες οφειλές, της τάξης των 150 δολαρίων και άνω. Όλως τυχαίως, οι «οφειλέτες», που ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες –σε δεκάδες χιλιάδες ήδη έχει διακοπεί το νερό– είναι όσοι έχουν πληγεί περισσότερο από την κατάρρευση της οικονομικής δραστηριότητας της πόλης. Οι νεόπτωχοι στην πλειοψηφία τους ανήκουν στην αφροαμερικανική κοινότητα. Εξάλλου, η ανεργία, παρά τη φυγή μεγάλου μέρους του πληθυσμού, παραμένει σε δυσθεώρητα ύψη ακόμη και με τα επίσημα στοιχεία, ενώ πάνω από το 40% των κατοίκων διαβιεί κάτω από τα επίσημα όρια της φτώχειας.

Ακόμη και εκπρόσωπος τύπου της εταιρίας, Κερτρίς Γκάρνερ, παραδέχεται ότι «σχεδόν ο μισός πληθυσμός της πόλης δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθει στις πληρωμές των καθυστερημένων οφειλών». Βέβαια, τόσο ο Ορ, όσο και η Homrich, η εργοληπτική εταιρία που ο Ορ ανέθεσε το έργο της διακοπής του νερού σους κατοίκους, δεν καταδέχονται να απαντήσουν στις φωνές, τις εκκλήσεις ούτε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων. Κατά τον Ορ οι διακοπές είναι αναγκαίες για να χρηματοδοτηθούν οι υποδομές της εταιρείας ύδρευσης, αλλά όταν το Ντιτρόιτ αύξησε κατά 1 δισ. δολάρια τα ομόλογα προκειμένου να πληρώσουν για τις νέες υποδομές ύδρευσης, 537.000.000 δολάρια, δηλαδή πάνω από μισά, πήγαν σε τράπεζες όπως η JPMorgan Chase, η UBS και η Morgan Stanley για την αποπληρωμή τόκων .

Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλοί κάτοικοι που αντιμετωπίζουν διακοπές νερού είναι σήμερα σε ρύθμιση πληρωμής με την DWSD, και πληρώνουν πάνω από $ 160 ανά μήνα, καθώς τα τιμολόγια νερού συνεχίζουν να αυξάνονται, και δεν δόθηκε καμία προειδοποίηση ότι το νερό τους επρόκειτο να διακοπεί. Μάλιστα, την περασμένη εβδομάδα, το Δημοτικό Συμβούλιο του Ντιτρόιτ, με ψήφους 6 υπέρ και 2 κατά ενέκρινε αύξηση 8,7% στα τιμολόγια ύδρευσης! Τι θα σημάνει αυτό; Κατά μέσο όρο ένας κάτοικος του Ντιτρόιτ πληρώνει σήμερα για νερό και αποχέτευση 64,99 δολάρια κάθε μήνα ενώ με την αύξηση, που θα τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Ιουλίου, το ποσό αυτό θα φτάσει στα 70,67 δολάρια, σχεδόν διπλάσιο από το μέσο όρο σε παναμερικανικό επίπεδο που είναι γύρω στα 40 δολάρια. Πρόκειται για μία ακόμη αύξηση, καθώς τα τιμολόγια της DWSDέχουν αυξηθεί 119% την τελευταία δεκαετία.

Απλοί κάτοικοι που καθυστερούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς του νερού χάνουν το δικαίωμα στο νερό, ενώ επιφανείς εταιρίες του Ντιτρόιτ με πολύ μεγαλύτερη καθυστέρηση στους λογαριασμούς του νερού μένουν άθικτοι, σύμφωνα με την Michigan Citizen,το Palmer Park Golf Club χρωστάει 200.000 δολάρια, η Joe Louis Arena, το σπίτι της ομάδας των Detroit Red Wings, οφείλει 80.000 δολάρια και η Ford Field χρωστάει 55.000 δολάρια.

Κάτοικοι του Ντιτρόιτ που έχουν ενεργοποιηθεί ενάντια στις κατασχέσεις, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και όλα όσα έπονται της «χρεωκοπίας», θεωρούν υπεύθυνη για όλα αυτά τη δομική και θεσμοθετημένη φτώχεια στο Ντιτρόιτ που αναγκάζει τους ανθρώπους να πληρώσουν το τίμημα για την κακοδιαχείριση της εταιρείας, της πόλης. Κακοδιαχείριση που είναι απόρροια των πολιτικών που έχουν εφαρμοστεί.  Για να αντεπιτεθούν διάφορες κοινότητες και οργανώσεις,  έχουν συνασπιστεί στην «Ταξιαρχία για Νερό» του Ντιτρόιτ, μια προσπάθεια αμοιβαίας βοήθειας με στόχο την εξασφάλιση παροχής νερού σε όλους τους κατοίκους και το σταμάτημα των διακοπών νερού. Οι δράσεις τους περιλαμβάνουν διανομή φυλλαδίων με πληροφορίες για το πώς να αποκαταστήσουν την παροχή νερού μετά τη διακοπή του, και το πώς να σταματήσουν τον εργολάβο από το να διακόψουν το νερό για το σπίτι τους. Επίσης, οργανώνουν τακτικές συναντήσεις για την εκπαίδευση των κατοίκων στη μη βίαιη πολιτική ανυπακοή, ενώ στα σχέδιά τους είναι και ο σχηματισμός, ανθρώπινης αλυσίδας, βάζοντας τον εαυτό τους ανάμεσα στα φρεάτια νερού και τους εργολάβους που έχουν προσληφθεί για να διακόπτουν το νερό.

Η περίπτωση του «απαρτχάιντ» του νερού στο Ντιτρόιτ, είναι αποκαλυπτική όσον αφορά τις ταξικές και φυλετικές διακρίσεις, την τρομακτική οικονομική και κοινωνική ανισότητα εντός των Ηνωμένων Πολιτειών. Εντούτοις, είναι μια εικόνα που έρχεται από το «μέλλον». Και αφορά όλους, γιατί είναι ένα «μέλλον» που έρχεται με ταχύτητα όσο δεν αντιδρούμε στις πολιτικές που μας εξοντώνουν, όταν μας στερούν ακόμη και ανθρώπινα δικαιώματα, όπως είναι το νερό.

Detroit Water 06

 

NEWSLETTER: